Schilderijen
Vanaf 1950 tot heden schildert Jacques Frenken verschillende thema’s. Om de paar jaar veranderde hij geheel van stijl. In de jaren zestig lag de nadruk op letters, op religieuze of historische teksten. Ook schilderde hij geabstraheerde mensachtige figuren. In de jaren zeventig maakte hij minimalistische werken, repeterende lijnen en vlakjes.
In de jaren tachtig werd Jacques uitbundiger, maakte hij grote, museale schilderijen waarin hij belangrijke muziekwerken van klassieke componisten verbeelde. Qua stijl is hij dan weer terug bij zijn schriftschilderijen van begin jaren zestig. In de jaren negentig en in deze eeuw schildert hij religieuze thema’s, het landschap, bloemen en abstracte vormen.
Schilderijen tussen 1956 en 1965
Twee Olielampen, winnaar provinciale prijs voor schone kunsten
2 Trompetten, 1956
Eerste olieverfschilderij, 1958
Plattegrond, 1858
Bleke zon, 1961
Donkere maan, 1961
Brandend braambos, 1963
Grafschrift voor braque
Thermogeen, 1962
Geen Titel, 1962
Mene Tekel, 1963
Amen, 1963
Tabor, 1964
Wijkplaats campus, 1964
Bedreigde Doorgang, 1964
Tabula rasa, 1964
Vrouw, 1965
Man, 1965
Geestverschijning vrouw, 1965
Harpij, 1965
Maria en het kindje Jezus
Voor en Achterkant
Minimal art, 1973-1979
Jacques Frenken maakte meer dan 100 schilderijen met repeterende ruitjes en lijntjes. Soms waren het reliëfs, met dikke verf, andere keren was het subtieler, in waterverf of in potlood. In deze periode liet hij zich inspireren door minimale, repeterende muziek en door andere kunstenaars die het minimale nastreefden. De meeste werken zijn gemaakt op het formaat 1 bij 1 meter. Er zijn twee kleine series gemaakt van werken van 1,20 x 1,60 en van 0,80 bij 0,80.
Kruizen, 1980
JAC
Rad en Spiraal, 1983
Stroken
Bomen
20 Blikken op het kindje Jezus, 1997-1998
Inspiratiebron was het 20-delige muziekstuk ‘Vingt regards sur l'enfant-Jésus’ van componist Olivier Messiaen. Het zijn 20 op elkaar gelijkende schilderijen, variaties, een soort van zoektocht naar geometrische vormen en kleuren.
Hommage aan de muziekcompositie, 1984-1985
Muziek blijft tijdens zijn kunstenaarschap een belangrijke rol spelen. Eindeloos luisteren naar klassieke muziek en, tot eind twintigste eeuw, meerdere uren pianostudie per dag. Geïnspireerd door muziek schildert hij in 1984 en 1985 langgerekte muziekschilderijen waarin de naam van de componist en de titel van het muziekstuk verwerkt zijn. Klank, dynamiek, ritme en structuur zette hij om in schilderkunst.
Olivier Messiaen, Turangalila-Symfonie, 1984
Claude Debussy, Prélude à l’après-midi d’un faune, 1984
Igor Strawinsky, Le Sacre du Printemps, 1985
Hommage aan componisten, 1989-1998
Jacques Frenken schildert als hommage aan zijn favoriete componisten hun namen in grove schilderkunstige lettertekens. Een concept waarbij de kalligrafie zich gaandeweg ontwikkelt tot complexe kleurrijke composities.
Wolfgang Amadeus Mozart, 1989
Ludwig von Beethoven, 1989
Rachmaninoff, 1994
Claude Debussy, 1994
Igor Strawinsky, 1994
Frederic Chopin, 1996
Franz Liszt, 1996
Brahms, 1997
Franz Schubert, 1997
Maurice Ravel pour la main gauche, 1998
Maurice Ravel klavierconcert, 1998
Maurice Ravel daphnis et Chloé, 1998
Bela Bartok, Microkosmos, 1998
Steve Reich, 1998
Johan Sebastian Bach, 1998
John Cage, 1998
Altaar en monstrans, orgel 1989-1991
Torens, 1990-1992
Kerken, 1993
Bloemschilderijen, 1995
Jacques Frenken zei over deze reeks schilderijen: “vakantiewerk, gewoon lekker schilderen”
Voorwerpen uit kerken, 1996
Orgel
Monstrans
Doopvont
Wonderbeeld
Altaar
Lezenaar
Kandelaar
Godslamp
Glas in lood raam
Beeldenzuil
Biechtstoel
Preekstoel
Stupa's, 1999-2004
Abstracte schilderijen geïnspireerd op de vorm van stupa's en canopen. Een stupa of stoepa is een boeddhistisch bouwwerk dat de relieken van een boeddhistische heilige bevat. Een stupa is van oorsprong een massieve ronde structuur, gebouwd op een vierkante verhoging. Een canope is een versierde urn of grafvaas, die menselijke stoffelijke overblijfselen bevat.
